Last Updated on January 5, 2021
Herziening richtlijn erkenning beroepskwalificaties
De herziening van de richtlijn erkenning beroepskwalificaties is door de Commissie aangemerkt als één van de prioriteiten van de Single Market Act. De belangrijkste maatregelen in dit herzieningsvoorstel zijn:
- De invoering van een digitale Europese beroepskaart, gekoppeld aan IMI.
- Aanpassing van de algemene regelgeving voor vestiging in een andere lidstaat of voor tijdelijke dienstverrichting o.a. door de verplichting voor de lidstaten om compenserende maatregelen beter te rechtvaardigen en de organisatie van bekwaamheidsproeven te verbeteren.
- Modernisering van het systeem van automatische erkenning voor de zogeheten sectorale beroepen te weten arts, tandarts, dierenarts, verpleegkundige, verloskundige, apotheker en architect via gedelegeerde handelingen.
- Invoering van het concept van deelerkenning dat via jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie is ontstaan.
- Versterking van de patiëntveiligheid door invoering van een taaltoets.
- Invoering van een alarmsysteem voor onbevoegde beroepsbeoefenaars.
- Invoering van de benodigde wettelijke voorwaarden om het gebruik van digitale erkenningsprocedures via het Interne Markt Informatiesysteem (IMI) verplicht te stellen.
- Aftrap van een systematische analyse en evaluatie door Commissie en lidstaten van alle gereglementeerde beroepen in de Unie.
- Invoering van een zogeheten Gemeenschappelijke opleidingskader, een nieuw stelsel voor automatische erkenning voor gereglementeerde beroepen via onderlinge harmonisatie van toegangseisen tussen minimaal negen lidstaten.
Op 18 januari 2016 is de Algemene wet erkenning EU-beroepskwalificaties aangescherpt en in werking getreden. Een van de wijzigingen in de wet is de invoering van de Europese beroepskaart (European Professional Card). Dit is een elektronisch bewijs dat de administratieve controles zijn uitgevoerd en dat de beroepskwalificaties zijn erkend door het land waar de werkzaamheden worden verricht. Na het succesvol doorlopen van de elektronische procedure, verkrijgt de betrokkene een zogenaamd EPC-certificaat met een referentienummer. Dit nummer kan gebruikt worden om online na te gaan of de betreffende beroepskaart geldig is. De beroepskaartprocedure is momenteel enkel beschikbaar voor het beroep van algemeen verpleegkundige, apotheker, fysiotherapeut, berggids en onroerend goedmakelaar.
Eind juni 2017 is een overeenstemming bereikt tussen de EU-lidstaten over hetgeen wat matrozen en schippers moeten kennen en kunnen. De arbeidsmobiliteit van deze groep wordt verhoogd doordat het algemene scholingsniveau ook verhoogt. Een stap de goede richting in betreffende de professionalisering van de binnenvaart.
Standpunt Nederland
Nederland vindt het moderniseren van de richtlijn gerechtvaardigd aangezien deze richtlijn een belangrijk instrument is voor de werking van de interne markt. Omdat het gaat om mobiliteit van beroepsbeoefenaars tussen lidstaten is regelgeving op nationaal niveau niet voldoende. Voor Nederland staat voorop dat maatregelen op een effectieve en proportionele wijze moeten bijdragen aan de verbetering van de erkenningsprocedures. Nederland steunt het verplicht stellen van het Interne Markt Informatiesysteem (IMI), het digitaliseren en standaardiseren van de erkenningsprocedures, de invoering van een alarmsysteem voor onbevoegde beroepsbeoefenaars en de invoering van een taaltoets voor beroepsbeoefenaars in de zorg.
Nederland is verheugd over het feit dat de Commissie de beroepskaart in digitale vorm voorstelt en deze koppelt aan het IMI-systeem.
Voortgang
De richtlijn is op 28 december 2013 gepubliceerd, is op 17 januari 2014 in werking getreden en is op 18 januari 2016 omgezet in nationale regelgeving. In september 2015 is er een wetsvoorstel met de naam ‘Implementatie wijziging richtlijn erkenning beroepskwalificaties’ ingediend in de Tweede Kamer om de richtlijn om te zetten in nationale wetgeving. De Europese Commissie heeft de bevoegdheid gekregen om sommige zaken in een comité vast te stellen. Het gaat om het vaststellen van een gemeenschappelijk opleidingskader voor een bepaald beroep en het opstellen van een lijst van nationale beroepskwalificaties en de nationale beroepstitels die automatisch erkend kunnen worden.